Blog

#verwonderwandeling. Rouw in beweging.

Ik ben in de rouw. Mijn dierbare vriend Peter, is na een slopende ziekte, overleden. Ik wist, dat hij niet meer beter zou worden. Maar nu hij er niet meer is, dringt het nooit meer zijn, langzaam tot mij door…. Het verdriet kruipt in mijn lijf. Het laat mijn hart diep in mijn borstkas zakken en maakt mijn armen en benen zwaar. Mijn hoofd en schouders kunnen niet anders, dan voorover naar beneden hangen. Mijn voeten verplaatsen zich alleen, als mijn hoofd ze de opdracht geeft.

Dus geef ik mezelf de opdracht: Bewegen! Ik pak mijn wandelschoenen en begin aan mijn verwonderwandeling door het stadspark. Ik geniet van de vroege ochtend, de vrieskou en de opkomende zon. Langzaam kom ik in een regelmatig tempo. Het loopritme geeft houvast.  Brengt mij in de staat van “open en nieuwsgierig”.  Brengt mij daar, onderin de “U”, waar het niet-weten zich bevindt. En de creatiekracht. Ik sta stil, breng mijn aandacht naar het verdriet en volg de bewegingen die ontstaan.

Heen en weer beweeg ik, wiegend. Mijn armen worden zacht en vormen in beweging, een ontkiemende tulpenbol, die uit de diepte naar boven groeit. Mijn rechterhand wordt de knop van de bloem. En als die knop langzaam tot bloei komt in de beweging, heb ik mijn linkerhand nodig om het rood van de bloemblaadjes en de volle kleur vast te houden, te dragen. Dan openen mijn beide handen zich en ik laat mijn handen als douchewater over mijn hoofd stromen, langs de tranen, naar mijn hart en bekken.  En naar de aarde. En dan voel ik weer mijn voeten op de grond.

Mijn lichaam laat mij voelen, hoe mijn vriendschap met Peter gegroeid is. Heel voorzichtig opbloeiend, als de twee 15jarigen, die we waren. En een eerste zoen.  Daarna opbloeiend, een 40jarige vriendschap lang. Ik dans en volg de herinneringen, die omhoogkomen. De grappen die hij uithaalde. De avondjes uit.  De spontane concerten die hij gaf, als hij ergens in de wereld een piano tegenkwam. De etentjes met de vriendengroep van de middelbare school. De reünie die hij organiseerde, om de liedjes en scènes van de muziektheatervoorstelling van 25 jaar eerder, op te halen.En vooral ook de spontane appjes: “Bakkie, doen? Ben r over 10 min. Xxx Peter.”

En ik voel het gemis van Tamar, zijn vrouw, en hun drie kinderen, Kasper, Olivier en Ricky. Wat zullen jullie je geweldige knuffelbeer-man en papa missen. Die sterke man, met die Branie kop en altijd een soort lachje op z’n gezicht. De levensgenieter en belangrijke steun voor veel vrienden, vriendinnen en collega’s. Al die herinneringen, stromen in beweging door mijn lijf. En dan land ik weer op mijn voeten, geworteld in dankbaarheid en liefde.

Morgen, op je uitvaart, zal ik in beweging, mijn afscheidswoorden voor je dansen. Dag Peter, kusjes xxxxx, Paulien


Meer blogberichten:


  • #verwonderwandeling. Rouw in beweging.
  • Ik ben in de rouw. Mijn dierbare vriend Peter, is na een slopende ziekte, overleden. Ik wist, dat hij niet meer beter zou worden. Maar nu hij er niet meer is, dringt het nooit meer zijn, langzaam tot mij door…. Het verdriet kruipt in mijn lijf. Het laat mijn hart diep in mijn borstkas zakken […]

  • Verwonderwandeling: Bob Cratchit uit ” A Christmas Carol”
  • Vanochtend werd ik wakker met een rot gevoel. Waarom, zo onrustig en down? Ach ja natuurlijk: Ik ben wakker geworden in de tweede lockdown. Nederland gaat 5 weken op slot. En dan komt het gevoel en het verdriet terug van de eerste lockdown; het gevoel van afgesneden te zijn, op jezelf aangewezen. Acuut krijg ik […]

  • Innerlijke beweging
  • Afgelopen week is Machteld Hauer overleden. Zij was mijn eerste theaterdocent. Ze leerde mij, de innerlijke beweging van een theatertekst te vinden. De innerlijke beweging? Ja, zo noemde zij dat. Met een theatertekst in je hand, op zoek naar wat de toneelschrijver eigenlijk had bedoeld met de woorden en zinnen op papier. En die bedoeling, […]

  • verWonderwoonwerkwandeling: Wat is de beweging van Trots?
  • Vanochtend kreeg ik een grappige, en tegelijk serieuze, meditatie doorgestuurd van @maartjeleGoff. Een meditatie met op de achtergrond heel veel violen, ergens het rinkelen van een tamboerijn…. En het melodramatische stemgebruik van een “new-age”- man die de tekst inspreekt: langzaam en kitscherig. Brrrrr.  De rillingen lopen over mijn rug. Ik kan er bijna niet naar […]

  • #WoonWerkWandeling: doe de beweging die je teweeg wilt brengen!
  • Vanochtend had ik eigenlijk geen zin. Er zijn voor de komende week erg veel taken die om mijn aandacht “schreeuwen”, ik kan beter meteen achter mijn computer schuiven…Maar nee! Ik wil elke dag mijn #woonwerkwandeling maken, omdat ik ervaar dat het goed is om gewoon een frisse neus te halen; maar ook, om echt de […]

  • Woorden geven aan de beweging onder de woorden
  • Tenenkrommend was het overleg! Terwijl je de knop “end meeting” van Zoom indrukt, komt de stoom uit je oren. Met een diepe zucht schuif je je laptop een stuk van je af. Je zit te hijgen als een paard, het lijkt notabene wel alsof je een hardloopwedstrijd hebt gelopen! Weer zo’n vergadering, waar je na […]

  • Teambuilding en teamontwikkeling in het nieuwe normaal
  • Aanpassingsvermogen en flexibiliteit heb je de afgelopen periode in een sneltrein vaart met je team doorlopen. Je móest wel. De coronamaatregelen vroegen om creativiteit en onmiddellijke praktisch handelen. Binnen een mum van tijd, is werken op afstand, vergaderen via teams of zoom de normale manier van werken geworden. Vanuit je eigen “zoom- of teamskader” met […]

  • Een bericht uit de ruimte
  • In verbinding blijven, kracht van non-verbale communicatie, omgaan met sociale distantie.

  • Wat betekent (tijdelijk) verlies van werk?
  • Rouw, social distancing, verlies van werk.

  • Flatten the curve. Sociale distantie en sociale onthouding als spiegel.
  • De kracht van het niet-weten, leren door ervaren, sociale distantie.

Vragen?

Wil je meer weten over onze trainingen en coaching? Ik neem graag contact met je op!





    Bekijk onze programma's